Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν νυχτώνει;
Σε περιμένω με ανοιχτές αγκάλες
Γιατί δεν έρχεσαι όταν ο ήλιος βγαίνει;
Νιώθω ακόμα τη μυρωδιά σου από τα όνειρά μου
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν χορεύω μόνη;
Το φόρεμά μου έχει το τσαλάκωμα από το χέρι σου στη μέση μου
Γιατί δεν έρχεσαι;
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν ο καφές αχνίζει;
Η κούπα δίπλα στη δική μου έχει λεκέδες από τις γουλιές σου
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ;
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ τις Κυριακές;
Μόνη μου γυρίζω από τις εκδρομές μας
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ;
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν το τζάκι καίει και το πικ απ παίζει ένα βάλς;
Ζαλίζομαι από τις στροφές και μεθάω από την κίνηση σου
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ;
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν με κρασί μεθάω;
Μόνη παραπατώ ευαίσθητη και ευάλωτη
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ;
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν το φεγγάρι είναι γεμάτο;
Μονάχη κάνω σκιές στον τοίχο με το φώς του
Γιατί δεν έρχεσαι;
Γιατί ποτέ;
Για δες…
Ένας ήλιος που αργεί να δύσει
Και δυο φεγγάρια ανατέλλουν
Τα πουλιά τραγουδούν ρυθμό για δύο
Κι όλοι οι δρόμοι ανθίζουν
Κι εσύ…
Γιατί δεν έρχεσαι;
Γιατί ποτέ δε θα ρθεις…
Γιατί η ανυπαρξία σου
είναι πιο εφικτή από τα δυο φεγγάρια..
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου